در حالی که بیمه از نظر قانونی برای حمل و نقل اجباری نیست، برخی از کشتی ها الزامات بیمه خاصی دارند. به طور مشخص:
مشاغل عمومی حمل و نقل: بدون نیاز به بیمه اجباری. برای عملیات حمل و نقل عادی، قانون بیمه را الزامی نمی کند. این بدان معناست که چه حمل و نقل محموله یا یک کشتی، مشاغل یا افراد می توانند بر اساس میزان تحمل ریسک، نیازهای تجاری و ملاحظات هزینه تصمیم بگیرند که آیا بیمه خریداری کنند. به عنوان مثال، کشتیهای باری کوچک در مسیرهای کوتاه{3}}ممکن است از خرید بار یا بیمه کشتی خودداری کنند، اگر مالک بار و مالک کشتی معتقد باشند که خطر قابل کنترل است.
کشتی های خاص به بیمه مسئولیت مدنی خسارت آلودگی نفتی نیاز دارند. طبق مقررات مربوطه، کشتیهای دریایی و نفتکشهای 1000 تن ناخالص یا بیشتر باید بیمه مسئولیت مدنی خسارت ناشی از آلودگی نفتی را خریداری کنند. این الزام از نیازهای حفاظت از محیط زیست دریایی سرچشمه می گیرد، با هدف اطمینان از اینکه طرف مسئول بودجه کافی برای پوشش هزینه های پاکسازی و جبران خسارت پس از یک حادثه آلودگی نفتی، کاهش آسیب به اکوسیستم دریایی دارد. به عنوان مثال، اگر یک نفتکش 3000{5}تنی ناخالص در حین حمل و نقل بدون این بیمه نشت کند، ممکن است با عواقب قانونی به دلیل ناتوانی در تحمل هزینه های غرامت قابل توجهی مواجه شود که به طور بالقوه بقای شرکت را به خطر می اندازد.
در حالی که اجباری نیست، بیمه اموال دریایی و بیمه حوادث شخصی برای عملیات دریایی مورد نیاز است. اگرچه از نظر قانونی الزامی نیست، اما مقامات دریایی کشتی ها را ملزم به خرید این بیمه نامه ها می کنند. این به این دلیل است که کشتی ها در حین ناوبری با خطراتی مانند بلایای طبیعی، برخورد و زمینگیر شدن مواجه می شوند. بیمه اموال خسارات وارده به کشتی و تجهیزات آن را پوشش می دهد، در حالی که بیمه حوادث شخصی صدمات خدمه یا تلفات ناشی از تصادفات را پوشش می دهد. به عنوان مثال، اگر یک کشتی باری در طوفان آسیب ببیند، بیمه بدنه هزینه های تعمیر را پوشش می دهد. اگر اعضای خدمه آسیب ببینند، بیمه حوادث شخصی هزینه های پزشکی و غرامت ناتوانی را ارائه می دهد. اگرچه از نظر قانونی اجباری نیست، عدم خرید این بیمهها میتواند بازرسی بندر و پردازش گواهی را مختل کند و بر عملیات عادی تأثیر بگذارد.
